معارف

وابسته به گروه معارف مدرسه راهنمایی امیرکبیر ناحیه یک قم

گفتم به چاه : ای دل شب محرم عــلی

امشب مباش منتظر مقدم علــــــــــی

هرشب صدای غــربت او بود و گوش تو

امشب تویی و زمزمه ی ماتم علــــــی

مسجدخموش مانده وگلدسته هاغریب

محراب کوفه شسته شده از دم علـــی

یک لحظه تیغ آمد و یک دم تمـــــام شد

عمر علی و درد علی و غم علـــــــــی

یک عمر بود محـــــــرم دل ها ولی نبود

جز نخل های کوفه کسی همدم علـی

کعبه به کوفـــــه رو کن و حج وصال بین

محراب خون گرفته شده زمزم علـــــی

هم ناشناس آمد و هم ناشـــناس رفت

عالم نیافت یک خبر از عالم علـــــــــی

دشنام بود و زخـــم زبان بود و طعنه بود

در التیام زخم درون ، مرهم عـــــــــلی

منبع:http://zzzz.javanblog.com/

بی علی در جسم هستی روح نیست
کشتی شهـــــــــــر نبی را نوح نیست
بی علی قـــــــــرآن کتابی بی بهاست
چون علی آیـــــــات حق را محتوا ست
بی علی اصل عبـــــــــادت باطل است
بی علی هرکس بمــــیرد جاهل است

یا فاطمه ای منشا خیر و برکات
مهر تو بود قبولی صوم و صلات
فرمود نبی:خدا گناهش بخشد
هر کس که برای تو فرستد صلوات

بي تو اينجا همــــــــــــــــه در حبس ابد تبعيدند
سالها ، هجري و شمسي همه بي خورشيدند
 سير تقويم جلالي به جمـــــــال تو خوش است
فصلها را همه با فاصــــــــــــــــــله ات سنجيدند
گر بيايي تو همــــــــــــــــــــــــه ساعتها ثانيه ها
از همين روز ، همين لحظه ، همين دم عيدند
"اللهم عجل لوليك الفرج"

با هر تپشي كه در دل اگاه است 

يك نغمـــــه ي لا اله الا الله است 

هر جا كه بلند است نداي توحيــد  

گلبانگ محمـــدا رسول الله است

اباصالح سوالي ساده دارم از حضورت 

  من ايا زنده ام وقت ظهــــــــــــــــــــورت 

اكر دير امدي من رفته  بـــــــــــــــــــودم 

اسير سال و ماه و هفته  بــــــــــــــودم

دعا كن تا دوباره  جان  بــــــــــــــــكيرم 

بيايم  در  ركاب  تو  بـــــــــــــــــــــميرم

روز هایم چند از غم چون شب یلدا شود 

منکه مردم بسکه گفتم کی دگر فردا شود 

کاشکی عمرم شود یک لحظه آن هم بگذرد 

گر بخواهد صرف در هجر گل زهرا شود 

دیده گر رویت نبیند مایه ی شرمندگی است 

آنقدر من اشک می ریزم که نابینا شود 

سرنوشت عاشقی شمع بر پروانه چیست 

یا بسوزد یا بمیرد یا چو من رسوا شود

عالم همه قطره اندو درياست حسيـــن  

خوبان همه بنده اندو مولاست حسيــن 

ترسم که شفاعت کند از قـــاتل خویش  

 از بس که کرم دارد و آقاست حسیـــن 

ارسالی از : سید محمد اکبری

روزی که گــــل ادم  و حوا را سر شتند 

بر نام حسین بن علی گر یه نو شــــتند 

فرمود نبی در صفت گر یه کنــــــــانش 

البته که این طائفه از اهل بهشــــــتند

ای ان کـه تو یی نتیجه ی صوم و صلات 

هم مصحــف توحیدی و هم حج و زکات 

اسلام بــــــــــــود رحـین خون تو حسین 

بر روح مطهـــــــــــــــرت درود و صلوات

دامن علقمـه ی باغ گل یاس یکی است 

قمرهاشمیان بین همه ناس یکی است 

سیر کردم عدد ابجــــد و دیدم به حساب 

نام زیبای اباصالح و عبـــاس یکی است

درسینه ی من آتشی افروخته است 

ازحسرت کربلادلم سوختـــــــه است 

دست من ودامان ولای احمـــــــــــــد 

چشمم به علی وآل اودوختـــه است

سرچشمـــــه ی فیض لایزال است حسین  

دلداده ی ذات ذوالجـــــــــلال است حسین 

باآب فرات کــــــــــــــــــــــــــام اوراچه نیاز؟ 

لب تشنه ی چشمه ی وصال است حسین

لطف حسین ماراتنـــــــــــــــهانمی گذارد 

گرخـــــــــــــــــلق واگذارداووانمی گذارد 

هل من معین اورابــــــــــــــایدجواب گفتن 

شیعه امام خودراتنــــــــــــــــهانمی گذارد 

زهرابه دوستانش قول بهشت داده است 

برروی گفتـــــــه ی خویش اوپانمی گذارد 

ازبس گنـــــــــــاهکاریم مامستحق ناریم 

بایدکه سوخت لیکن زهــــــــرانمی گذارد

محــــــــــــــــرم آمدودلهاغمین شد 

غم وعشق وبلاباهــــــم عجین شد 

حسین آماده بهرجانفشانی است 

دوباره فــــــاطمه قلبش حزین شد

ازهجـــــــرتوبی قراربودن تاکی؟ 

بازیچه ی روزگــــــــاربودن تاکی؟ 

ترسم که چراغ عمرگرددخاموش 

دورازتوبه انتظـــــــاربودن تاکی؟